![]() |
|
[ವಿಮರ್ಸೊ]
ಮ್ಹಜ್ಯೆ ಹಾತಿಂ ಉಜ್ವಾಡಾಚ್ಯೆ ವೆಂಗೆಂತ್
|
|
 |
|
ಡಿಸೆಂಬರ್
2025
ವೆರ್
ಆಶಾವಾದಿ
ಪ್ರಕಾಶನಾಚ್ಯಾ
ರುಪ್ಯಾಳ್ಯಾ
ಜುಬ್ಲೆವಾವೆಳಿಂ
ಮೆಕ್ಳಿಕ್
ಜಾಲ್ಲೆಂ,
ಕವಿ
ಆಂಡ್ರ್ಯೂ
ಎಲ್.
ಡಿಕುನ್ಹಾಚೆಂ
144
ವಿಂಚ್ಣಾರ್
ಕವಿತೆಂನಿ
ಭರೊನ್
ವೊಮ್ತುಂಚೆಂ
ಚೊವ್ತೆಂ
ಕವಿತಾ
ಪುಂಜ್ಯಾಚೆಂ
ಪುಸ್ತಕ್,
"ಉಜ್ವಾಡಾಚ್ಯೆ
ವೆಂಗೆಂತ್"
ಮ್ಹಜ್ಯಾ
ಹಾತಿಂ
ಪಾವ್ಲ್ಲೆಂಚ್,
ತಾಂತ್ಲ್ಯಾ
ಮುಕ್
ಪಾನಾನ್
ಮ್ಹಜ್ಯೆ
ಮತಿಕ್
ಕಾವ್ಯಾಳ್
ಥಂಡಾಯ್
ದಿಲಿ.
ಹ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಕಾಂತ್ಲ್ಯಾ
ಕವಿತೆಂನಿ
ಮೊವಾಳಾಯ್
ಮಾತ್ರ್
ನ್ಹಯ್,
ಮಾರ್ಮಿಕ್
ಸತಾಂ
ಲಿಪ್ಲ್ಯಾಂತ್.
ಪರಿಸರ್,
ಕಿಡಿ,
ರಾನ್,
ರುಕಾಂ
ಝಾಡಾಂಚೊ
ತಾಳೊ
ಆಸಾ,
ಸುಕ್ಣ್ಯಾಂ
ಸಾವ್ಜಾಂಚಿಂ
ಚಿಲಿಪಿಲಿ
ಗಾಣಾಂ
ಆಸಾತ್.
ಮಾಂಯ್
-
ಬಾಬಾಚೊ
ಆಪುಟ್
ಮೋಗ್
ಆಗ್ಮೆಂತಾ
ಭಾಶೆನ್
ಹೆಣೆಂ
ತೆಣೆಂ
ಶಿಂಪ್ಡಾಲಾ.
ಸ್ತ್ರೀ
ಸಂವೇದನ್
ಆಸಾ,
ಝುಜಾಚೆಂ
ರಗತ್,
ಸೊಜೆರಾಂಚಿ
ಝಳಕ್,
ಶೆತ್ಕಾರಾಂಚೆ
ಸಮಸ್ಸೆ,
ದೆವಾಚೊ
ಮೋಗ್,
ದೇಶಾಕ್
ನಮಾನ್ ಅಸಾ,
ನಿರಾಧಾರಿಂಚಿಂ
ಸಪ್ಣಾಂ,
ದೇಶಾಚ್ಯಾ
ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ್
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಾಕ್
ಚ್ಯಾಬೂಕ್,
ಮಧೆಂ
ಮಧೆಂ
ಮತಿಕ್
ವಿಶೆವ್
ಘೆಂವ್ಕ್
ಮೊಗಾಚ್ಯೊ
ಗುಳಿಯೊಯ್
ಮೆಳ್ತಾತ್.
ಕಾಳಿಜ್
ಕಡೊಂವ್ಚ್ಯೊ
ಕರಾಳ್
ಘಡಿಯೊಯ್
ಕಾಂಯ್
ಉಣ್ಯೊ
ನಾಂತ್.
ಹ್ಯಾ ಪುಸ್ತಕಾಂತ್ ಇತ್ಲ್ಯೊ ಕವಿತಾ ಆಸ್ಲ್ಯಾರೀ, ಮಧೆಂ
ಮಧೆಂ ಎಕೇಕ್ ಕವಿತಾ ಥಂಯ್ಚ್ ಸೊಡ್ನ್ ಉಡ್ಕ್ಯೊ
ಮಾರ್ನ್ ಮುಕಾರ್ ಧಾಂವುಂಕ್ ಜಾಯ್ನಾಂಚ್ ಜಾಯ್ನಾಂ.
ಹ್ಯೊ ಕವಿತಾ ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಕ್ ವಿಶೇಸ್ ಥರಾನ್ ಬಂಧಿ
ಕರ್ತಾತ್.

ಆಂಡ್ರ್ಯೂಚ್ಯೆ
ಕವಿತೆಕ್
ಆಪ್ಲಿಚ್
ಏಕ್
ಭಾಸ್
ಆಸಾ.
ಲಿಪಿ
ನ್ಹಯ್!
ತಿ
ಭಾಸ್
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಚ್ಯಾ
ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಾಂಕ್
ಪಾವೊನ್
ತಿ
ಕವಿತಾ
ಆಕರ್ಷಿಕ್
ಆನಿ
ಗ್ರೇಸ್ತ್
ಕಾಯೆನ್
ಭರ್ತಾ.
ಕವಿನ್
ಆಪ್ಲ್ಯೆ
ಕವಿತೆಂನಿ
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಚ್ಯಾ
ಭಾವನಾಂಕ್
(ಸಂತೊಸ್,
ದೂಕ್,
ರಾಗ್,
ಮೋಗ್,
ಪ್ರೇಮ್...ಇತ್ಯಾದಿ)
ಚಾಳ್ವೊಂವ್ಚ್ಯಾಂತ್,
ವಾ
ಉಚಾಂಬಳ್
ಕರ್ಚ್ಯಾಂತ್
ಆಪ್ಲೆಸ್ತಕಿಂ
ಸಾರ್ಥಕ್
ಕೆಲಾಂ
ಹ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಕಾಕ್
ಎಕಾ
ಜೊಕ್ತ್ಯಾ
ವೆಕ್ತಿನ್
ಪ್ರಸ್ತಾವನ್
ಬರಯ್ಲಾಂ.
ಕವಿ
ಬಾಪ್
ಜೊ.
ಸಿ.
ಸಿದ್ದಕಟ್ಟೆ.
ತೊ
ಮ್ಹಣ್ತಾ...
"ತಾಚಿ
ಕವಿತ್ವಾಚಿ
ಭಾಸ್
ಕೊಂಕ್ಣಿ
ನ್ಹಯ್,
ಬಗಾರ್
ಮೊವಾಳಾಯ್!
ಆನಿ
ತಾಚ್ಯೊ
ಸಭಾರ್ಶೊ
ಕವಿತಾ
ಜೆಂಜರ್ಲಲ್ಯಾ
ಆಂಗಾಕ್
ಪಾಕಾನ್
ತೇಲ್
ಪುಸ್ಲಲ್ಯಾಪರಿಂ
ಪೊಶೆವ್ನ್
ಗೂಣ್
ಕರ್ತಾತ್!!”
ಕವಿ
ಆಂಡ್ರ್ಯೂಚ್ಯಾ
ಕವಿತಾಂಚಿ
ವಿಶೇಷತಾ
ಹಿ.
ಕವಿ
ಆಂಡ್ರ್ಯೂಚಿಂ
ಚಿಂತ್ನಾಂ,
ಭಾವನಾಂ,
ಕಲ್ಪನಾಂ
ಸಂಕ್ಶಿಪ್ತ್
ಥರಾನ್
ಮಟ್ವ್ಯಾನ್
ಪುಣ್
ಗುಂಡಾಯೆನ್,
ಕಲಾತ್ಮಕ್
ರಿತಿನ್,
ಸೊಭಾಯೆನ್,
ಭಾವನಾತ್ಮಕ್
ಭಾಶೆಂತ್,
ವೆಕ್ತ್
ಕೆಲ್ಲೆಂ
ಆಮ್ಕಾಂ
ಸ್ಪಷ್ಟ್
ದಿಸ್ತಾ.
ತಾಚ್ಯೊ
ಸಭಾರ್
ಕವಿತಾ
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಚ್ಯೆ
ಮತಿಕ್
ಜಿರೊವ್ನ್
ಘೆಂವ್ಕ್
ಕಾಂಯ್
ತಿತ್ಲ್ಯೊ
ಸಲೀಸ್
ನಾಂತ್.
ಹ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಕಾಚೊ
ʼಮಾತಾಳೊʼ
ಸಯ್ತ್
ಏಕ್
ಪಾವ್ಟಿಂ
ವಾಚುನ್
ಉದ್ಗಾರ್ಲೆಂಚ್,
ಚಿಂತುಂಕ್
ಆವ್ಕಾಸ್
ದಿತಾ.
ಕವಿನ್
ಖಂಯ್ಚ್ಯಾ
ಪಾಟ್
ಥಳಾರ್
ಹ್ಯೊ
ಕವಿತಾ
ಬರಯ್ಲ್ಯಾರೀ,
ಚ್ಯಾರ್ -
ಪಾಂಚ್
ಪಾವ್ಟಿಂ
ವಾಚ್ತಾಂ
ವಾಚ್ತಾಂ
ವೆಗ್ಳೊಚ್
ಅರ್ಥ್
ದೀಂವ್ಕ್
ಸಕ್ತಾ.
ಹಿ
ಕವಿ
ಆಂಡ್ರ್ಯೂಚ್ಯಾ
ತಾಲೆಂತಾಚಿ
ತಾಂಕ್!
ವಿಶೇಸ್
ಜಾವ್ನ್
ಹ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಕಾಚೆರ್
ಹಾಂವೆಂ
ಪಾರ್ಕಿಲ್ಲೊ
ಆನ್ಯೇಕ್
ವಿಷಯ್:
ಕವಿತಾ
ವಾಚುನ್
ವಾಚುನ್
ಮುಕಾರ್
ವೆತಾನಾ,
ಕೊಂಕಣಿಂತ್ಲೆ
ಜಾಯ್ತೆ
ಸೊಭಿತ್
ಸಬ್ದ್
ಆಮ್ಕಾಂ
ಭೆಟ್ತಾತ್!
ಹ್ಯಾ
ಕವಿಲಾಗಿಂ
ಉಣ್ಯಾ
ಸಬ್ಧಾಂನಿ
ಅಧಿಕ್
ಚಡ್
ಅರ್ಥ್
(condensed form)
ವಿವರುಂಚೊ
ಕವಿತೆಚೊ
ಪ್ರಮುಕ್
ಗೂಣ್
ಉಟೊನ್
ದಿಸ್ತಾ.
ದಾಕ್ಲ್ಯಾಕ್ ಸಾಂಗ್ಚೆಂ ತರ್
ಬಿಂ
ಜಿವಂತ್ ಅಸಾ, ಥೆಂಬೆ, ಮೆಣಾಂತ್ಲಿಂ ಸುತಾಂ, ಬಾಂಗ್ಡೊ
ಫುಲ್ಲೊ, ಜಿಣಿಂ, ಪುಸ್ಪುಸೊ, ಉಸ್ವಾಸ್, ದೀಶ್ಟ್,
ಕಾಳೊಕಾಂತ್, ದರ್ವಡ್, ಆಲ್ತಾರಿಚ್ಯೆ ವಾಟೆರ್,
ಕುಟ್ಮಾಚಿಂ ಮೊಡ್ಲಾಂ, ಪಾವ್ಸ್, ಗಳೊ ಚಿರ್ಡುಂಕ್
ಆನಿ ಹೆರ್ ಮಟ್ವ್ಯೊ ಕವಿತಾ!
"ರವಿನ್
ದೆಕನಾಸ್ಲಲೆಂ
ಕವಿ
ದೆಕ್ತಾ"
ಮ್ಹಳ್ಳೆ
ಸಾಂಗ್ಣೆಪರಿಂ,
ಹ್ಯಾ
ವಿಶೇಸ್
ಕವಿಚಿ
ದೀಶ್ಟ್
ಕಾಂಯ್
ತಸಲಿಚ್.
ಕೊಣಾ
ದೊಳ್ಯಾಂಕ್
ದಿಸಾನಾತ್ಲ್ಲೊ
ಸ್ವಾಸ್
ಸಯ್ತ್
ತಾಕಾ
ದಿಸ್ತಾ,
ಬಾಳ್ಕಾಂಚ್ಯಾ
ಕಾಳ್ಜಾ
ಉಡಿಯೆಚೊ
ತಾಳ್
ಕವಿಚ್ಯಾ
ಕಾನಾಂಕ್
ಸಂಗೀತ್
ದಿತಾ.
ಹೆಂ
ತಾಚ್ಯಾ
ಕವಿತೆದ್ವಾರಿಂ
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಕ್
ಸ್ಪಷ್ಟ್
ಜಾತಾ.
ತಾಚೆ
ಎದೊಳ್ಚೆ
ತೀನ್
ಪುಸ್ತಕ್
ಆನಿ
ಆತಾಂ
ಹ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಕಾಂತ್
ದರ್ಯಾ
ವೆಳೆಚೊ
ಫಾತರ್
ಘರಾ
ಶೋಕೇಜಿಂತ್
ಕವಿಕ್
ಪಳೆವ್ನ್
ದೊಳೆ
ವಾಟಾರ್ತಾ.
ಘಡಿಯಾಳಾಚಿ
ಉಡಿ
ಕವಿಚ್ಯಾ
ಕಾನಾಂತ್
ಪುಸ್ಪುಸ್ತಾ!
ಪಿಸೊಳ್ಯಾಂಚ್ಯಾ
ಮೊಗಾರ್
ಪಡ್ತಾನಾ
ಕವಿತೆಕ್
ಪಾಕಾಟೆ
ಫುಟ್ತಾತ್!
ಪಾವ್ಸ್
ವೆವೆಗ್ಳ್ಯಾ
ವಸ್ತುಂ
ವಯ್ರ್
ಪಡ್ತಾನಾ
ವೆವೆಗ್ಳೆಂ
ಸಂಗೀತ್
ಉಬ್ಜಾತಾ...ಅಶೆಂ
ಥರಾವಳ್
ರುಚಿಕ್,
ಸ್ವಾಧಿಕ್,
ವಿಶೇಸ್
ಪ್ರತಿಮಾ,
ತುಲನ್,
ರೂಪಕಾಂ
ಆಮ್ಕಾಂ
ಭೊಗುಂಕ್
ಮೆಳ್ತಾತ್.
ಹೊ ಕರೆಜ್ಮಾಚೊ ಕಾಳ್ ಜಾಲ್ಲ್ಯಾನ್
ಹಾಂವ್
ಖಂಚೊ ಪಾತ್ರಧಾರಿ- ಕವಿತಾ ಆಪ್ಣಾಚೆ ಗೂಣ್
ಪಾರ್ಕುನ್ ನಿಯಾಳ್ ಕರುಂಕ್ ಅವ್ಕಾಸ್ ದಿತಾ!
ಸಗ್ಳೊ
ಬೂಕ್
ವಾಚುನ್
ಜಾಲ್ಲೊಚ್,
ಖರೆಂಚ್
ಮನ್ಶಾಪಣಾಚೊ
ಹುಸ್ಕೊ,
ದಯಾಳಾಯೆಚೆಂ
ಚಿಂತಪ್,
ಮೊವಾಳಾಯೆಚೆಂ
ಕಾಳಿಜ್
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಚೆಂ
ಜಾಂವ್ಚ್ಯಾಂತ್
ಕಾಂಯ್ಚ್
ದುಭಾವ್
ನಾ!
ಹ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಾಕಾಂತ್
ಹರ್
ಕವಿತೆಚ್ಯಾ
ಆಕೇರಿಕ್
ʼಕವಿತಾ
ಬರಯಿಲ್ಲಿ
ಇಸ್ವಿʼ
ಆಸ್ಲ್ಲ್ಯಾನ್
ನಿರೂಪಿತ್
ಕವಿತೆಂಚೆಂ
ಪಾಟ್ಥಳ್
ಅಂದಾಜ್
ಕರುಂಯೆತಾ.
ಕವಿನ್
ಪುಸ್ತಕಾಚ್ಯೆ
ಸುರ್ವೆರ್ಚ್
"ಸಂಸಾರ್"
ಕವಿತಾ
ಬರಯ್ಲ್ಯಾ.
ದೆವಾನ್
ಆರಂಭಾರ್ ಸಂಸಾರ್
ರಚುನ್
ತಾಚಿ
ಜವಾಬ್ದಾರೆಚಿ
ಚಾವಿ
“ಮನ್ಶ್ಯಾಪಣಾ”ನ್
ಭರ್ಲಲ್ಯಾ
“ಮನ್ಶಾಕ್”
ಮಾತ್ರ್
ದಿಲ್ಲಿ.
ಫಾಲ್ಯಾಂ
ತಾಚೆಂ
ಲೇಕ್
ತಾಣೆಂ
ದೀಂವ್ಕ್
ಆಸಾ.
ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ್
ಮ್ಹಳ್ಯಾರ್
ಆಜ್
ತೆಂ
“ಮನ್ಶಾಪಣ್”
ಮನ್ಶಾಲಾಗಿಂ
ನಾಸ್ತಾಂ
ಪ್ರಕೃತಿ
ಆನಿ
ಮೊನ್ಜಾತಿಲಾಗಿಂ
ಆಸಾ
ಮ್ಹಳ್ಳೆಂ!
ತೊ
ರಚ್ಣಾರ್
ಆಪ್ಣೆಂ
ರಚ್ಲಲ್ಯಾ
ಸಂಸಾರಾಚಿ
ದೆಸ್ವಾಟ್
ಕೆದಿಂಚ್
ಆಶೆಲ್ಲೊ
ನಾ.
ತರೀ
ಇತ್ಲೆಂ
ಸೊಭಿತ್
ಪರಿಸರ್
ವಿಕಾಳ್
ಕರ್ನ್
ತಾಂತ್ಲ್ಯಾ
ಅದ್ಭುತ್
ಜಿವಿಂಚೆಂ
ಸತ್ತ್ಯಾನಾಸ್
ಕರ್ಚಿ
ಪದ್ವಿ
ಖಂಯ್
ಥಾವ್ನ್
ಆಯ್ಲಿ?"-
ಹೆಂ
ಜಾಪ್
ನಾತ್ಲ್ಲೆಂ
ಸವಾಲ್
!
ಕಾಜುಲೆ
ಖಂಯ್
ಗೆಲೆ?,
ಬಾಳಾ
ತಿಂ
ತುಜೆಂ
ಕಿತೆಂ
ಲುಟ್ತಾತ್?
ರಾನಾಂತ್
ಆವ್ರ್
ಆಯ್ಲಾಂ,
ವ್ಯರ್ಥ್
ಕರ್ನಾಕಾ
ಉಜ್ವಾಡ್,
ಪಿಸೊಳೆಂ
ಸರಳ್
ಆನಿ
ಸುಟ್ಕಾ,
ಹೆಂ
ತೋಟ್
ಕೊಣಾಚೆಂ?
ಕವಿತೆಕ್
ಪಾಕಾಟೆ
ಫುಟ್ತಾನಾ,
ವಾಡ್ಕುಳ್ಯಾ
ಫಾತ್ರಾಚಿ
ಕಾಣಿ,
ತುಮಿ
ಭುಂಯ್
ಖಾತಿರ್
ಝಗಡ್ತಾತ್,
ಜಿವಿಂ
ಪಾನಾಂ
ಝಡ್ತಾನಾ,
ದೆಸ್ವಾಟೆಚೆ
ವಾಸ್ತು
ಶಿಲ್ಪಿ,
ಸಿಮಿಸ್ತ್ರಿಂತ್ಲಿ
ಜಾಗೃಣ್,
ಬರೊ
ಜಾಂವ್ಚಿ
ಸುರ್ವಾತ್,
ತೆಣೆಂ
ತಿಳ್ತಾನಾ,
ಮಾತಿ,
ತುಕಾ
ಸಸಾಯ್
ಜಾಯ್,
ಕಾಯ್ಬೆವಾ
ರುಕಾಚಿ
ಕಾಣಿ,
ಪರ್ಕಿ,
ಘಾಯಾಂಚೆರ್..,
ವಾರ್ಯಾಚೆಂ
ವ್ಯಾಕರಣ್,
ನಾರ್ಲಾಚಿ
ಭೆಟವ್ಣಿ,
ತಣಾಕ್
ರಾಗ್
ನಾ,
ಲ್ಹಾರ್,
ತಯಾರಾಯ್,
ಪಾಂಯಾಂ
ಪಂದಾ,
ತಾನೆಕ್,
ಫಳ್
ದಿನಾತ್ಲಲ್ಯಾ
ರುಕಾಂಕ್
ಇತ್ಯಾದಿ
ಕವಿತಾ
ಭಿತರ್
ಕವಿ
ಪರಿಸರ್
ಪ್ರೇಮಿ
ಜಾಲಾ
ಮಾತ್ರ್
ನ್ಹಯ್,
ಪರಿಸರ್
ಮಾಲಿನ್ಯ್
ಕರ್ತಲ್ಯಾಂಕ್
ಪ್ರಕೃತಿ
ಕಶಿ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ
ದಿತಾ
ತೆಂ
ಸಮ್ಜಾಯ್ತಾ!
ಹ್ಯಾ
ಸಗ್ಳ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಕಾಚೆರ್
ಪಿಸೊಳಿಂ,
ವ್ಹಾಳೊ,
ಪಾವ್ಸ್,
ವೊಡ್ತ್,
ಮಾಂಯ್,
ಪಾನಾಂ,
ವಾರೆಂ,
ಮಾತಿ,
ಭುಂಯ್,
ಆರ್ಸೊ,
ಉಜೊ,
ಸುಕ್ಣಿಂ,
ದೊರಿ,
ರೂಕ್,
ರಾನ್
ಆನಿಕೀ
ಶೆಂಭೊರಾಂ
ವಯ್ರ್
ಪ್ರತಿಮಾ
ಉಟೊನ್
ದಿಸ್ತಾತ್!
ಹ್ಯಾ
ಪಯ್ಕಿಂ
ಚಡಾವತ್
ಕವಿತಾ
ವಾಚ್ತಚ್
ನಿಜಾಯ್ಕೀ
ದೊಳ್ಯಾಂ
ಖಾಂಚಿಂನಿ
ದುಕಾಂ
ದೆಂವ್ತಾತ್!
ಪರತ್
ಪರಿಸರ್
ಆನಿ
ಜಿವಿಂಚೊ
ಸತ್ತ್ಯಾನಾಸ್!
ಫಕತ್
ಇಮಾಜಿ
ದವರ್ನ್,
ತಾಕಾ
ವೀಜ್
ದಿವ್ಯಾಂನಿ
ಸುಂರ್ಗಾರಾವ್ನ್
ಮನ್ಶಾಪಣ್ಚ್
ನಾ
ತರ್
ತಸಲೆಂ
ಆಚರಣ್
ದೇವ್
ಮಾನ್ವತ್?
ರೂಕ್
ಕಾತರ್ಚೆಂ
ತೆಂ
ಭಿರಾಂಕುಳ್
ಕಂಪನ್
ಗರ್ಭಾಂತ್
ಆಸ್ಲಲ್ಯಾ
ಪಿಂಪ್ರ್ಯಾಕ್
ಕಳಜೆ
ತರ್
ಕವಿಚಿ
ಚಿಂತ್ಪಾ
ಶ್ಯಾಥಿ
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಕ್ಚ್
ಥರ್ಥರಾಯ್ತಾ!
ಸರ್ಕಾರಾಚ್ಯಾ
ನವ್ಯಾ
ಯೋಜನಾಕ್
ರಾನಾಂತ್
ಉದಕ್
ನಾತ್ಲಲೆಂ
ಉಜ್ವಾಡಾಚ್ಯಾ
ಆವ್ರಾಕ್
ರಾನ್
ಕಶೆಂ
ಬುಡ್ತಾ
ತೆಂ
ಕವಿ
ಭೋವ್
ನಾಜೂಕಾಯೆನ್
ವಿವರಣ್
ದಿತಾ.
ವಿಪರ್ಯಾಸ್
ಮ್ಹಳ್ಯಾರ್,
ರಾನಾವಿಶಿಂ
ಸರ್ಕಾರಾನ್
ಗುಮಾನ್
ದಿಂವ್ಚೊ
ನಾಟಕ್
ಫಕತ್
ನಾಂವಾ
ಖಾತಿರ್!?
ಎಕಾ
ಕುಟ್ಮಾ
ಭಿತರ್
ಜಾಂವ್,
ದೇಶಾ
ಮಧೆಂ
ಜಾಂವ್...
ಗಲಾಟೊ
ವಾ
ಝುಜ್
ಕರ್ಚೆಂ
ಫಕತ್
ಜಾಗ್ಯಾ
ಪಾಸತ್!
ಮನ್ಶ್ಯಾಚೊ
ಹೊ
ಸ್ವಾರ್ಥ್
ಪಳೆಲ್ಲೆಂ
ಉದಕ್
ಮ್ಹಣ್ತಾ,
"ಸಗ್ಳೊ
ಜಾಗೊ
ಮ್ಹಜೊಚ್
ಆಸ್ಲ್ಲೊ
ಆನಿ
ಪರ್ತ್ಯಾನ್
ಮ್ಹಜೊ
ಜಾಂವ್ಕ್
ಸಕ್ತಾ!"
ಕಸಲೆಂ
ಮಾರ್ಮಿಕ್
ಸತ್
ಹೆಂ?
ಹೆಂ
ಚಿಂತಪ್
ಜರ್
ಆಮ್ಚ್ಯಾ
ದೇಶಾಚ್ಯಾ
ಮುಕೆಲ್ಯಾಂನಿ
ಖರ್ಯಾನ್
ಮತಿಂ
ಘೆತ್ಲ್ಲೆಂ
ತರ್
ಸಗ್ಳೊ
ಸಂಸಾರ್
ಶಾಂತಿ
ಸಮಾಧಾನಾಚೆಂ
ಬಿಡಾರ್
ಜಾತೆಂ
ನ್ಹಯ್!?
ದೇವ್
ಮಂದಿರಾಂತ್
ಮೊಬಾಯ್ಲ್
ವ್ಹಾಜ್ತಾನಾ
ದೇವ್ಪರ್ಜೆಚಿ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ
ಕಶಿ
ಆಸ್ತಾ?
ಹೆಂ
ದೇವ್
ಮಂದಿರ್
ಸಂಸಾರಾಕ್
ತುಲನ್
ಕೆಲ್ಲೆಂ
ಪಳೆತಾನಾ
ಕವಿಚಿ
ವಿಶೇಸ್
ಜಾಣ್ವಾಯ್
ಪಾರ್ಕುಯೆತಾ!
ಸಿಮೆಸ್ತ್ರ್
ಮೆಲ್ಲ್ಯಾ
ಮನ್ಶಾಚೊ
ಮಾತ್ರ್
ನ್ಹಯ್,
ಜಿವ್ಯಾಂಚೊಯ್
ಜಾಗೊ
ಮ್ಹಣುನ್
ಸಿಮೆಸ್ತ್ರಿಂತ್ಲಿ
ಜಾಗ್ರಣ್
-
ಕವಿತೆಂತ್
ಭೋವ್
ಸುಂದರ್
ಥರಾನ್
ವರ್ಣನ್
ಕೆಲ್ಲೆಂ
ಪಳೆತಾನಾ
ಮನ್
ಧಾದೊಸ್
ಜಾತಾ.
"ಕಾಯ್ಬೆವಾ
ರುಕಾಚಿ
ಆಶಾ"
ಕವಿತಾ
ವಾಚ್ತಾನಾ
ಪರಿಸರ್,
ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ಆನಿ
ಚರಿತ್ರಾ
ತೀನ್
ವಿಷಯ್
ಕಶೆ
ಎಕಾಚ್
ವಿಷಯಾ
ವಯ್ರ್
ಗಾಂಚ್
ಆನಿ
ಸಂಪರ್ಕ್
ರಚ್ತಾತ್
ಮ್ಹಳ್ಳ್ಯಾಕ್
ಏಕ್
ಜಿವೆಂಚ್
ನಿದರ್ಶನ್.
ಆಮ್ಚ್ಯೆ
ದಿಸ್ಪಡ್ತ್ಯೆ
ಜಿಣಿಯೆಂತ್
"ಆಪ್ಣಾಚೆಂ,
ಆಪ್ಣಾಚೆಂ"
ಮ್ಹಣುನ್
ಬಡಾಯ್
ಉಲೊವ್ನ್
ಹೆರ್
ವಸ್ತುಂಕ್
"ಪರ್ಕಿ"
ಮ್ಹಣುನ್
ಬೆಪಾರ್ವೊ
ಕರ್ತಾನಾ,
ಮಾತಿ
"ತುಂ
ಮ್ಹಾಕಾ
ಪರ್ಕಿ
ನ್ಹಯ್,
ಮ್ಹಜ್ಯಾಚ್
ವಾಂಟ್ಯಾಚೊ
ಆನಿ
ಮ್ಹಜ್ಯಾಚ್
ಕಣಾಂಚೊ"-
ಮ್ಹಣುನ್
ಪುಸ್ಪುಸ್ತಾನಾ,
ಕವಿನ್
ವಾಸ್ತವಿಕತೆಕ್
ಮಹತ್ವ್
ದಿಲ್ಲಿ
ಏಕ್
ಅಪ್ರೂಪ್
ಪರ್ಕಿ
ಕವಿತಾ
ಆಮ್ಕಾಂ
ಭೆಟನಾಸ್ತಾಂ
ರಾವಾನಾ!
ಘಾಯಾಂಚೆರ್,
ವಾರ್ಯಾಚೆಂ
ವ್ಯಾಕರಣ್,
ನಾರ್ಲಾಚಿ
ಭೆಟೊವ್ಣಿ,
ತಣಾಕ್
ರಾಗ್
ನಾ,
ಲ್ಹಾರ್
ಆನಿ
ಹೆರ್
ಜಾಯ್ತ್ಯೊ
ಕವಿತಾ
ಆಮ್ಕಾಂ
ಪ್ರಕೃತಿಚ್ಯಾ
ಮೊಗಾರ್
ಪಡುಂಕ್
ಉಲೊ
ದಿತಾತ್.
ಸಾಮಾಜಿಕ್
ದಿಷ್ಟಿನ್
ಪಳೆಂವ್ಚ್ಯಾ
ಕವಿತೆಂ
ವಯ್ರ್
ಏಕ್
ನದರ್
ದಿಲಿ
ತರ್;
ಫಾತ್ರಾ
ಖಾಂಚಿಂನಿ
ಪಡುನ್
ಕಿರ್ಲಾಲ್ಲೆಂ
ಪಿಂಪ್ರೆಂ
ಝಾಡ್
ಸುರ್ಯಾಚ್ಯಾ
ಕಿರ್ಣಾಂಕ್
ಆನಿ
ಫಾತ್ರಾಚ್ಯೆ
ಕಠೀಣ್
ಉಬೆಕ್
ಕಿತ್ಲೆಂ
ಸೊಶಿತ್?-
ಹೆಂ
ಸದಾಂನೀತ್
ಪಳೆವ್ನ್
ಆಸ್ಚೆಂ
ಫಾತ್ರಾಚೆಂ
ಕಾಳಿಜ್
ಸಯ್ತ್
ಕಡೊನ್
ಗೆಲಾಂ
ಮ್ಹಣ್ತಾ
ಕವಿ.
ಅಸಲಿಂ
ಝಾಡಾಂ
ಆಮ್ಚ್ಯಾ
ಸಮಾಜಾಂತ್
ಜಾಯ್ತಿಂ
ಆಸಾತ್.
ಪುಣ್
'ಫಾತರ್
ಕಾಳಿಜ್'
ಮೋವ್
ಕರ್ಚೆ
ಕಿತ್ಲೆ
ಜಣ್
ಮೆಳ್ತಿತ್
ಮ್ಹಳ್ಳೆಂ
ಸವಾಲ್
ಸದಾಂಚ್
ಧೊಸ್ತಾ.
(ಖಡ್ಪಿ
ಸುವಾತೆರ್
ಪಡ್ಲಲೆಂ
ಬಿಂ
)
ಆಮ್ಚ್ಯಾ
ಸಮಾಜಾಂತ್
ಫಾಲ್ಯಾಂಚಿ
ಖಂತ್
ನಾಸ್ತಾಂ,
ದಿಸ್ಪಡ್ತೊ
ಗ್ರಾಸ್
ಜೊಡ್ಚೊ
ಅನಾಥ್
ಲೋಕ್
ಜಾಯ್ತೊ
ಆಸಾ.
ತ್ಯಾ
ತ್ಯಾ
ದಿಸಾ
ಕಾಮ್
ಕರ್ನ್
ಪೋಟ್
ಭರ್ಚೆ
ತಾಂಚ್ಯೆ
ದಿಸ್ಪಟೆಕ್
ಕೋವಿಡಾಚೊ
ಕಾಳ್
ಅಡ್ಕಳ್
ಜಾಲ್ಲೊ.
ಹಾಂಚೆ
ಪಯ್ಕಿಂ
ತ್ಯಾ
ನೆಣ್ತುಲ್ಯಾ
ಭುರ್ಗ್ಯಾಚಿ
ಜಾಪ್
ಆಯ್ಕಾತಾನಾ
ಕಾಳಿಜ್
ಕಡೊನ್
ವೆತಾ.
ಸರ್ಕಾರಾನ್
ಕಾಂಯ್
ಥೊಡೆಂ
ಗುಮಾನ್
ಹ್ಯೆ
ಕುಶಿನ್
ದಿಲೆಂ
ತರ್
ತಾಂಚೆಂಯ್
ಫಾಲೆಂ
ಹೆರಾಂಪರಿಂ
ಜಾಂವ್ಚೊ
ಆಶಾವಾದ್
ಕವಿನ್
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಕ್
ಸೊಡ್ಲಾ.
(ಪೆನ್ನು
ಬೇಕಾ
ಪೆನ್ನು)
ನಿರಾಧಾರಿ
ಕುಟಮ್
ಕಥಾವಸ್ತ್
ಘೆವ್ನ್
,'ಧುಳಿಂತ್
ಸಪ್ಣೆಂವ್ಕ್
ಆನಿ
ಜಿಯೆಂವ್ಕ್
ಸೊಡಾ'-
ಮ್ಹಣುನ್
ಉಲೊ
ದಿತಾನಾ,
ಖಂಯ್ಚ್ಯಾಯ್
ಕಠೋರ್
ಮನ್ಶಾಚೆಂ
ಕಾಳಿಜ್
ಕಡನಾಸ್ತಾಂ
ರಾವಾನಾ!
ತರೀ,
'ಹುಷಾರ್
ಧುವ್
ಇಜ್ನೆರ್
ಜಾಂವ್ಚೆಂ'
ಸಪಣ್
ವೆಕ್ತ್
ಕರ್ತಾಸ್ತಾನಾ
ಮತಿಕ್
ಉಲ್ಲಾಸ್
ದಿತಾ.
(ಪ್ರಗತೆಚ್ಯಾ
ಸಾಂಕ್ಯಾ
ಪಂದಾ)
ಆಮಿ
ವೆಚೆಂಗಿ?
-
ಕವಿತಾ
ಸಮಾಜಾಂತ್ಲ್ಯಾ
ಆಮಾಲ್ಯಾಂಕ್
ಏಕ್
ಜಾಗ್ವಣಿ
ದಿತಾ.
ಹ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಾಕಾಂತ್
ಉಂಚ್ಲ್ಯಾ ಮಟ್ಟಾಚ್ಯೊ
ವಿಂಚ್ಣಾರ್
ಕವಿತಾ
ಆಸಾತ್
ತರೀ
ಮ್ಹಾಕಾ
ಲ್ಹಾನ್ಪಣಾಲ್ಯೊ
ಯಾದಿ,
ಕವಿಚ್ಯಾ
ಮಾಂಯ್
ಬಾಬಾಚ್ಯಾ
ಸಳಾವಳಿಚ್ಯೊ
ಕವಿತಾ
ಚಡ್
ಪಸಂದ್
ಜಾಲ್ಯೊ.
ಮಾಂಯ್
ಬಾಬ್
ಜಿವಂತ್
ಆಸ್ತಾನಾ
ಆಸ್ಚ್ಯಾ
ಉಗ್ಡಾಸಾಚ್ಯಾಕೀ,
ತಿಂ
ಮೆಲ್ಯಾ
ಉಪ್ರಾಂತ್
ಧೊಸ್ಚೊ
ಉಗ್ಡಾಸ್
ಕಠೀಣ್.
ಆನಿ
ತ್ಯಾ
ಯಾದಿಂವಿಶಿಂ
ಕಾಂಯ್
ಬರಯ್ಲೆಂ
ತರ್
ತೆಂ
ಸಾಸ್ಣಾಕ್
ಮಾಜ್ವಾನಾ
ತಸಲೆಂ.
ಎಕಾಚ್
ಪಾಕ್ಯಾ
ಪಂದಾ
ಜಿಯೆಂವ್ಚ್ಯಾ
ಹರ್
ಎಕಾ
ಕುಟ್ಮಾ
ಸಾಂದ್ಯಾಚ್ಯೊ
ಪ್ರತಿಮಾ
ಮಾಂಯ್ನ್
ಶಿಂವ್ಲಲ್ಯಾ
ಉಶ್ಯಾ
ತಿತ್ಲ್ಯೆಚ್
ನಾಜೂಕಾಯೆನ್
ಕವಿಚ್ಯಾಚ್
ಮೊಗಾಳ್
ಉತ್ರಾಂನಿ
ಸಾಂಗ್ಚೆಂ
ತರ್,
“ಜೊಗಾಸಣೆನ್
ಗುಂತುನ್”,
ಹ್ಯಾ
ಕವಿತೆಚಿ
ಶಿಂವಣ್
ಎಂಬ್ರಾಯ್ಡರಿಪರಿಂ
ಸೊಭ್ತಾ
ಆನಿ
ವಾಚ್ತಾಂ
ವಾಚ್ತಾನಾ
ಕಾಳಿಜ್
ʼವಾಹ್
ವಾಹ್ʼ
ಮ್ಹಣುನ್
ಆಪಾಪಿಂಚ್
ಉದ್ಗಾರ್ತಾ!
ಕವಿತೆಚ್ಯೆ
ಆಕ್ರೇಕ್
ಆಧುನಿಕ್
ಹಕೀಗತ್
ಝಳ್ಕಾತಾ
ತರೀ,
ಮಾಂಯ್ಚ್
ಏಕ್
ಉಶೆಂ!
ತಾಚ್ಯಾಕೀ
ವರ್ತೆಂ
ಮೋವ್
ಕಿತೆಂ
ಆಸಾ
ಹ್ಯಾ
ಸಂಸಾರಾಂತ್!
ನ್ಹಯ್ಗಿ?
(ಮಾಂಯ್ನ್
ಶಿಂವ್ಲ್ಲೆಂ
ಉಶೆಂ)
ಆಮ್ಚ್ಯಾ
ವಡಿಲಾಂನಿ
'ಮನ್ಶಾಂಕ್
ಮಾತ್ರ್
ಅತ್ಮೊ
ಆಸ್ಚೊ,
ಮೊನ್ಜಾತಿಂಕ್
ನಾ'-
ಅಶೆಂ
ಶಿಕಯ್ಲಾಂ.
ಪುಣ್
ಆತಾತಾಂ
ಪಳೆತಾನಾ
ಕವಿಚೊ
ಮೊವಾಳ್
ಬಾಬ್
ಸರೊನ್
ಸಭಾರ್
ವರ್ಸಾಂ
ಸಂಪ್ಲ್ಯಾಂತ್.
ತೊ
ಆಜ್
ತಾಚ್ಯಾ
ಉತ್ರಾಂನಿ
ವಾಡ್ಲಾ.
ಆತಾಂ
ತಾಕಾ
ಬಾಬಾಚಿಂ
ಜಾಣ್ತಿಕಾಯೆಚಿಂ
ಉತ್ರಾಂ
ಎಕೇಕ್
ಸಮ್ಜುಂಕ್
ಲಾಗ್ಲ್ಯಾಂತ್.
ಹ್ಯೆ
ಕವಿತೆಂತ್
ತಾಚ್ಯಾ
ಉತ್ರಾಂಕ್
ಆನಿ
ಕವಿತೆಕ್
ಕಾಂಯ್
ಫರಕ್
ನಾ.
ತಾಣೆಂ
ಕವಿತಾ
ತೊಂಡಿಂ
(oral)
ಉಚಾರ್ಲ್ಯಾತ್.
ಆಧುನಿಕ್
ಬರೊವ್ಪಿ
ತಿಂತೆರಾಂತ್
ಉಚಾರ್ತಾತ್..
.ತಿತ್ಲೊಚ್
ಫರಕ್!
ತರ್
ಹಾಂವ್
ಚಿಂತ್ತಾಂ,
ಜಲ್ಮಾ
ಥಾವ್ನ್ಚ್
ಕವಿ
ಆಂಡ್ರ್ಯೂ
ಭಿತರ್
ವ್ಹಾಳ್ಚ್ಯಾ
ರಗ್ತಾಂತ್ಚ್
ಕವಿತಾಯ್
ವ್ಹಾಳ್ತಾ.
ಪಾಕಾಟೆ
ಪಾಪುಡ್ಚೊ
ರಾಜ,
ತಣಾಂ
ಪಾನಾಂ
ಪಂದಾ,
ಮಯ್ಪಾಶಿ
ಹಾತ್,
ಚುಂಬಳ್,
ಕಥೊಲಿಕ್
ಪಂಚಾಂಗ್,
ಬಾಳಾನ್
ದಿಲ್ಲೆಂ
ಇನಾಮ್,
ಮಾಂಯ್ಚೆಂ
ಕಾಮ್
24x7,
ನವ್ಯಾ
ವರ್ಸಾಕ್
ತೆಚ್
ಸಬ್ಧ್,
ಫಾಂತ್ಯಾಚಿಂ
ಪೊಕ್ರಿ
ನಾತ್ರಾಂ,
ಕೊಂತ್
ಆನಿ
ಸುತ್,
ತೆ
ನೆಣ್ತೆ
ಘಾಮಾ
ಥೆಂಬೆ,
ಸುರ್ಯಾಕ್
ತಾಪ್
ಆಯ್ಲ್ಯಾರ್,
ಲಾಂಪ್ಯಾಂವಾಚೊ
ಆರ್ಸೊ
ಫುಟ್ತಾನಾ
ಆನಿ
ಹೆರ್
ಕವಿತಾ,
ಕವಿ
ಮಾತ್ರ್
ನ್ಹಯ್,
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಚೆಯ್
ಭುರ್ಗ್ಯಾಪಣಾಲೆ
ದೀಸ್
ಉಗ್ಡಾಸ್
ಹಾಡ್ತಾತ್.
ತಿತ್ಲೆಂಚ್ ನ್ಹಯ್,
ಮಾಂಯ್
ಬಾಬಾಚೆಯ್.
ಅಸಲಿಂ
ಬರ್ಪಾಂ
ಖಂಯ್ಚ್ಯಾಯ್
ಪ್ರಕಾರಾಂನಿ
ದಾಖಲ್
ಕರ್ಚೆಂ
ಎಕಾ
ಬರವ್ಪ್ಯಾಚೆಂ
ಕರ್ತವ್ಯ್
.
ನಾ
ತರ್
ಹಾಂಗಾಸರ್
ಕಾಯ್ಬೆವಾ
ರುಕಾಚಿ
ಕವಿತಾ
ಉಗ್ಡಾಸಾಕ್
ಹಾಡ್ಯೆತ್.
ಕವಿ
ಸಂಗಿಂ
ವಾಚ್ಪಿಯ್
ಆಪಾಪ್ಲ್ಯಾ
ಲ್ಹಾನ್ಪಣಾಲ್ಯಾ
ಪಾವ್ಲಾಂನಿ
ಚಲುನ್
ಆಯಿಲ್ಲೊ
ಅನ್ಭೋಗ್
ಹ್ಯಾ
ಥೊಡ್ಯಾ
ಕವಿತೆಂನಿ
ಆಮ್ಕಾಂ
ಭೊಗುಂಕ್
ಮೆಳ್ತಾ.
ಕವಿನ್
ಬರಯ್ಲಲಿ
ಕವಿತಾ
ಆಪ್ಲಿಚ್
ಜಾಯ್ಜೆ
ಮ್ಹಣುನ್
ನಾ.
ಕವಿಚೊ
ಗುಂಡಾಯೆಚೊ
ಅನ್ಭೋಗ್
ಆನಿ
ಹೆರಾಂಚ್ಯಾ
ಭೊಗ್ಣಾಂಕ್
ಆನಿ
ಸಮಸ್ಯಾಂಕ್
ಸ್ಪಂದನ್
ಕರ್ನ್
ತ್ಯೊ
ಸಮ್ಜುನ್
ಘೆಂವ್ಚಿ
ಸಕತ್
ಆಪ್ಣಾವ್ನ್
ಆಪುಣ್ಚ್
ಪಾತ್ರ್ಧಾರಿ
ಜಾವ್ನ್
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಕ್
ಪಾವೊಂವ್ಚಿ
ಕಲಾ
ಕವಿ
ಆಂಡ್ರ್ಯೂಲಾಗಿಂ
ಯಥೇಶ್ಟ್
ಆಸಾ.
ಉಜ್ಯಾ
ತೊಂಡಾಲಾಗಿಂ,
ಗಾಜಾಂತ್ಲೆಂ
ಶಬೀನಾ,
ವಿಮಾನಾಂ
ಮೆಜ್ಲ್ಯಾ
ಉಪ್ರಾಂತ್,
ಸೈರನ್
-
ಹ್ಯೊ
ಕವಿತಾ
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಚಿ
ಲೋಂವ್
ಉಬಿ
ಕರ್ತಾತ್.
ಸಂಸಾರ್
ರಚ್ಲ್ಲ್ಯೆ
ಸುರ್ವೆರ್ಚ್,
ಕಾಯ್ನಾನ್
ಸುರು
ಕೆಲ್ಲಲೆಂ
ತೆಂ
ಝುಜ್
ಆಜೂನ್
ಅಖ್ಯಾ
ಸಂಸಾರಾರ್
ತಾಚ್ಯೊ
ಸಂತತಿ
ಮುಂದಾರುನ್
ಆಸ್ಚೆಂ
ಆಮಿ
ದಿಸಾಂದೀಸ್
ಖಬ್ರಾಂನಿ
ದೆಕ್ತಾಂವ್!
ಘಡಿಯಾಳಾಚಿ
ಕಾಳ್ಜಾ
ಉಡಿ,
ತಿ
ಪಾಟಿಂ
ಗೆಲಿ,
ಪಾನ್
ಆನಿ
ಉಡಿ,
ಎಕಾ
ಆರ್ಶಾಂತ್ಲಿ
ಕಾಣಿ,
ದೊಳೆ
ಬಾಂದ್ಚೊ
ಖೆಳ್,
ಕೊಣೀ
ಪಳೆತಾತ್ಗೀ?,
ಫಾಂತ್ಯಾಚಿಂ
ಪೊಕ್ರಿ
ನಾತ್ರಾಂ
ಆನಿ
ಹೆರ್
ಕವಿತೆಂನಿ
ಮ್ಹಾತಾರ್ಪಣ್
ಎಕೆ
ವೆಕ್ತಿಕ್
ಎಕ್ಸುರ್ಪಣ್
ಆನಿ
ಕಿತ್ಲಿ
ಉಬ್ಗೊಣ್
ಹಾಡ್ತಾ
ಮ್ಹಣ್ಚ್ಯಾಕ್
ರುಜ್ವಾತ್
ಮ್ಹಳ್ಳೆಪರಿಂ
ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿತ್
ಜಾಲ್ಯಾಂತ್
ಹಿಂ
ಕವನಾಂ.
ಆವಯ್
ಬಾಪಯ್
ಆಪ್ಣಾಕ್ಚ್
ಸಮರ್ಪಣ್
ಕರ್ನ್
ಆಪ್ಲ್ಯಾ
ಭುರ್ಗ್ಯಾಂಕ್
ಆಪ್ಣಾಚ್ಯಾಕೀ
ಊಂಚ್
ಮಟ್ಟಾರ್
ದವರ್ಲ್ಯಾರೀ,
ಭುರ್ಗಿಂ
ಆಪಾಪ್ಲ್ಯಾ
ಖಾಸ್
ಸಂಸಾರಾಂತ್
ಬುಡೊನ್
ಪ್ರಾಯ್ವಂತಾಂಕ್
ನೆಗಾರ್
ಕರ್ಚೆಂ
ದಿಸಾಂದೀಸ್
ಚಡೊನ್ಚ್
ಆಸಾ.
ತಾಂಕಾಂ
ಮೊರಾ
ಪರ್ಯಾಂತ್
ಆಪ್ಲ್ಯಾ
ಭುರ್ಗ್ಯಾಂ
ಸಾಂಗಾತಾ
ರಾವುಂಕ್
ʼನಾಕ್
ಭರ್
ಆಶಾʼ
ಆಸ್ಲ್ಯಾರೀ
ಭುರ್ಗಿಂ
ತಾಂಚಿ
ನಿಮಾಣಿ
ಆಶಾ
ಪರಿಪೂರ್ಣ್
ಕರುಂಕ್
ತಯಾರ್
ಆಸಾನಾಂತ್.
ಹಿ
ಖರಿ
ಗಜಾಲ್!
“ಪುರಾವ್ಯಾಂಚಿ
ಗರ್ಜ್
ನಾ”,
“sorry sir”,
“ಸಂಹಾರ್”,
“ಹಿಂಸಾ”,
“ಪಾವ್ಸ್”
-
ಅಸಲ್ಯೆ
ಕವಿತೆಂನಿ
ಶೆತ್ಕಾರಾಚೆ,
ಸೊಜೆರಾಂಚೆ
ಆನಿ
ಸ್ತ್ರೀಯಾಂಚೆ
ಸಮಸ್ಸೆ,
ಶೋಷಣ್
ಆನಿ
ತಾಂಚ್ಯಾ
ಭಾವನಾಂಕ್
ಕವಿ
ಸ್ಪಂದನ್
ಜಾಲಾ
ತೆಂ
ಹಾಂಗಾಸರ್
ಸ್ಪಷ್ಟ್
ಜಾತಾ.
“ಪೋಲಿಶ್
ಕೆಲ್ಲೊ
ಇಟೊ”,
“ಸ್ವತಾಚಿ
ಭುಕ್”-
ಹಾಂಗಾಸರ್
ಸ್ತ್ರೀ
ಆನಿ
ದಾದ್ಲ್ಯಾಂಕ್
ವಿಶೇಸ್
ಜಾಗ್ವಣಿ
ದಿಲ್ಲೆಪರಿಂ
ಭೊಗ್ತಾ!
ದುಷ್ಟ್
ಆಡಳಿತ್,
ಅವ್ಘಡಾಂ,
ಬೇಧ್
ಭಾವ್,
ದೇಶ್
ಪ್ರೇಮ್
ಆನಿಕೀ
ಜಾಯ್ತ್ಯಾ
ವಿಷಯಾಂ
ಬೊಂವ್ತಿಂ
ಕವಿನ್
ಭೊಂವ್ಡಿ
ಮಾರ್ಲಲಿ
ದಿಸ್ತಾ.
ಆಂಡ್ರ್ಯೂಚಿ
ಕವಿತಾ
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಚ್ಯೆ ಮತಿಕ್
ಅಯಸ್ಕಾಂತಾಪರಿಂ
ಮ್ಹಣ್ಯೆತ್.
ತ್ಯೊ
ಮತಿಕ್
ಆದ್ಳೊನ್
ಚಿಡ್ಕಾತಾತ್.
ಥಂಯ್
ಥಾವ್ನ್
ಶೀದಾ
ಕಾಳ್ಜಾಕ್
ನಾಟ್ವಾತಾತ್
ಆನಿ
ಮತಿ
ಭಿತರ್
ಎಕಾ
ಮೊಗ್ರ್ಯಾಪರಿಂ,
ಗುಲೊಬಾಪರಿಂ
ಬೊಂಗೊ
ಫುಲೊನ್
ಫುಲೊನ್,
ಘಡ್ಯೆನ್
ಘಡಿ
ಸ್ವಾದ್
ಪ್ರಸಾರುನ್
ಪರ್ತ್ಯಾನ್
ಪರ್ತ್ಯಾನ್
ವಾಚುಂಕ್
ಪ್ರೇರೇಪಣ್
ದಿತಾತ್.
ಅರ್ಥಾಭರಿ̧ತ್
ಸೊಭಿತ್
ಸುಂದರ್
ಕವಿತೆಂಚೊ
ಪುಂಜೊ
ಸಕಾಳಿಕ್
ಮ್ಹಳ್ಳೆಪರಿಂ
ವಾಚ್ಪ್ಯಾ
ಹಾತಿಂ
ದಿಲ್ಲಲ್ಯಾ
ಆಶಾವಾದಿ
ಪ್ರಕಾಶನಾ
(ಥಕಾನಾಸ್ಲೊ
ಕೊಂಕ್ಣಿ
ಮೊಗಿ)
ಕ್
ಅಭಿನಂದನ್
ಪಾಟಯ್ತಾಂ.
ಆನಿ
ಹೆಂ
ಪುಸ್ತಕ್
ಸಗ್ಳ್ಯಾ
ಸಂಸಾರಾರ್
ಜಿಯೆಂವ್ಚ್ಯಾ
ಹರ್
ಪರ್ಜೆಕ್
ಪಾವ್ಲ್ಯಾರ್
ಸಂಸಾರ್
ಬದ್ಲುಂಚಿ
ತಾಂಕ್
ಹ್ಯೆ
ಕವಿತೆಂನಿ
ಆಸಾ
ಮ್ಹಣ್
ಹಾಂವ್
ಧಯ್ರಾನ್
ಸಾಂಗ್ತಾಂ.
ಸಂಸಾರಾಚ್ಯಾ
ಹರ್
ಭಾಶೆಂನಿ,
ಹರ್
ಲಿಪಿಂನಿ
ಹೊ
ಬೂಕ್
ಪರ್ಗಟ್
ಜಾಲ್ಯಾರೀ
ಕಾಂಯ್
ನವಾಲ್
ನಾ.
ಹ್ಯಾ
ಪುಸ್ತಕಾಕ್
ಫಾವೊ
ತೊ
ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ್
ಪುರಸ್ಕಾರ್
ಲಾಬುಂ
ಮ್ಹಣ್
ಆಶೆತಾಂ.
ಕವಿ
ಆಂಡ್ರ್ಯೂ
ಥಾವ್ನ್
ಫುಡ್ಲ್ಯಾ
ವರ್ಸಾಂನಿ
ಸಯ್ತ್
ಉಂಚ್ಲಿಂ,
ವಿಂಚ್ಣಾರ್
ಪುಸ್ತಕಾಂ
ಪರ್ಗಟ್
ಜಾಂವ್
ಮ್ಹಣ್
ಆಪೇಕ್ಷಿತಾಂ.
ಕವಿ ಆಂಡ್ರ್ಯೂಚ್ಯಾ ಎಕೇಕಾ ಕವಿತೆಂತ್ಲ್ಯಾ ಎಕೇಕಾ ಸಬ್ದಾ
ವಯ್ರ್, ಎಕೇಕಾ ವೊಳಿ ವಯ್ರ್ ಆನಿ ಸಗ್ಳ್ಯಾ ಕವಿತೆ
ವಯ್ರ್ ಸಯ್ತ್ ಏಕ್ ದೀರ್ಘ್ ಪ್ರಬಂಧ್ ಚ್ ಬರಂವ್ಕ್.
ಖರ್ಯಾನ್ ಕಾಂಯ್ಚ್ ಬರ್ಗಾಲ್ ನಾ. ಪುಣ್
ಇತ್ಲ್ಯಾಕ್ ಹಾಂವ್ ರಾವಯ್ತಾಂ. ಹೊ ಬೂಕ್ ವಾಚ್ಲೆಲ್ಯಾ
ಹರ್ ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಕ್ ತೆಂ ಕಾಮ್ ತಾಂಚೆರ್ ಸೊಡ್ತಾಂ.
- ಸಲೋಮಿ ಮಿಯಾಪದವ್, ಮೊಗರ್ನಾಡ್
(ಎಪ್ರಿಲ್, 2026) |
|
|

ಸಲೋಮಿ ಮಿಯಾಪದವ್, ಮೊಗರ್ನಾಡ್: ಪಂದ್ರಾ-ವೀಸ್
ವರ್ಸಾಂಥಾವ್ನ್ ಕೊಂಕಣಿಂತ್ ಕವಿತಾ, ಚುಟುಕಾಂ, ಕಥಾ,
ಲೇಖನಾಂ ಬರಯ್ತಾ. ಕೊಂಕಣಿ, ಕನ್ನಡ ಭಾಸೆಂತ್ಲೆಂ ಸಾಹಿತ್ಯ್
ವಾಚ್ತಾ. ’ಆಟ್ವೊ ಸುರ್’ ಕವಿತಾಜಮ್ಯಾಕ್ ಕರ್ನಾಟಕ್
ಕೊಂಕಣಿ ಸಾಹಿತ್ಯ್ ಅಕಾಡೆಮಿಚೊ ಉತ್ತಿಮ್ ಪುಸ್ತಕ್
ಪುರಸ್ಕಾರ್ ಜೊಡ್ಪಿ. ಸಭಾರ್ ಕವಿಗೋಶ್ಟಿಂನಿ ಕವಿತಾ ಸಾದರ್
ಕೆಲ್ಯಾತ್ ತಶೆಂಚ್ ಚಲಯ್ಲ್ಯಾತ್. ಪ್ರಸ್ತುತ್ ಅಪ್ಲ್ಯಾ
ಕುಟ್ಮಾಸವೆಂ ಮಂಗ್ಳುರಾಂತ್ ವಸ್ತಿ ಕರುನ್ ಆಸಾ. |
|
[विमरसो] म्हज्ये
हातीं उज्वाडाचे वेंगेंत |
डिसेंबर 2025 वेर आशावादी प्रकाशनाच्या रुप्याळ्या
जुब्लेवावेळिं मेक्ळिक जाल्लें, कवी आंड्र्यू एल.
डिकुन्हाचें 144 विंचणार कवितेंनी भरोन वोम्तुंचें
चोव्तें कविता पुंज्याचें पुस्तक, "उज्वाडाच्ये
वेंगेंत" म्हज्या हातिं पाव्ल्लेंच, तांतल्या मुक
पानान म्हज्ये मतिक काव्याळ थंडाय दिली. ह्या
पुस्तकांतल्या कवितेंनी मोवाळाय मात्र न्हय,
मार्मिक सतां लिपल्यांत. परिसर, किडी, रान, रुकां
झाडांचो ताळो आसा, सुक्ण्यां साव्जांचिं चिलिपिली
गाणां आसात. मांय - बाबाचो आपुट मॊग आग्मेंता
भाशेन हेणें तेणें शिंप्डाला. स्त्री संवॆदन आसा,
झुजाचें रगत, सोजेरांची झळक, शेत्कारांचे समस्से,
देवाचो मॊग, दॆशाक नमान असा, निराधारिंचिं सप्णां,
दॆशाच्या अव्यवस्थित भ्रष्टाचाराक च्याबूक, मधें
मधें मतिक विशेव घेंव्क मोगाच्यो गुळियोय मेळ्तात.
काळिज कडोंवच्यो कराळ घडियोय कांय उण्यो नांत.
ह्या पुस्तकांत इतल्यो कविता आसल्यारी, मधें मधें
एकॆक कविता थंयच सोड्न उड्क्यो मारन मुकार धांवुंक
जाय्नांच जाय्नां. ह्यो कविता वाचप्यांक विशॆस
थरान बंधी करतात. आंड्र्यूच्ये कवितेक
आपलिच ऎक भास आसा. लिपी न्हय! ती भास वाचप्यांच्या
पंचॆंद्रियांक पावोन ती कविता आकर्षिक आनी ग्रॆस्त
कायेन भरता. कविन आपल्ये कवितेंनी वाचप्यांच्या
भावनांक (संतोस, दूक, राग, मॊग, प्रॆम...इत्यादि)
चाळ्वोंवच्यांत, वा उचांबळ करच्यांत आपलेस्तकिं
सारथक केलां ह्या पुस्तकाक
एका जोक्त्या वेक्तिन प्रस्तावन बरय्लां. कवी बाप
जो. सी. सिद्दकट्टे. तो म्हण्ता... "ताची
कवित्वाची भास कोंकणी न्हय, बगार मोवाळाय! आनी
ताच्यो सभाशो कविता जेंजलल्या आंगाक पाकान तॆल
पुसलल्यापरिं पोशेव्न गूण करतात!!” कवी
आंड्र्यूच्या कवितांची विशॆषता ही.
कवी आंड्र्यूचिं चिंत्नां, भावनां, कल्पनां
संक्शिप्त थरान मट्व्यान पुण गुंडायेन, कलात्मक
रितिन, सोभायेन, भावनात्मक भाशेंत, वेक्त केल्लें
आम्कां स्पष्ट दिस्ता. ताच्यो सभार कविता
वाचप्यांच्ये मतिक जिरोव्न घेंव्क कांय तितल्यो
सलीस नांत. ह्या पुस्तकाचो ʼमाताळोʼ सय्त ऎक
पाव्टिं वाचुन उद्गारलेंच, चिंतुंक आव्कास दिता.
कविन खंयच्या पाट थळार ह्यो कविता बरय्ल्यारी,
च्यार - पांच पाव्टिं वाच्तां वाच्तां वेग्ळोच अरथ
दींव्क सक्ता. ही कवी आंड्र्यूच्या तालेंताची
तांक! विशॆस जाव्न ह्या पुस्तकाचेर हांवें
पार्किल्लो आन्यॆक विषय: कविता वाचुन वाचुन मुकार
वेताना, कोंकणिंतले जाय्ते सोभित सब्द आम्कां
भेट्तात!
ह्या कविलागिं उण्या
सब्धांनी अधिक चड अरथ (Condensed form)
विवरुंचो कवितेचो प्रमुक गूण उटोन दिस्ता.
दाक्ल्याक सांग्चें तर बिं जिवंत असा, थेंबे,
मेणांतलिं सुतां, बांग्डो फुल्लो, जिणिं,
पुस्पुसो, उस्वास्, दीश्ट, काळोकांत्, दर्वड्,
आल्तारिच्ये वाटेर्, कुट्माचिं मोड्लां, पाव्स,
गळो चिर्डुंक आनी हेर मट्व्यो कविता! "रविन
देकनासललें कवी देक्ता" म्हळ्ळे सांग्णेपरिं, ह्या
विशॆस कविची दीश्ट कांय तसलिच. कोणा दोळ्यांक
दिसानात्ल्लो स्वास सय्त ताका दिस्ता,
बाळ्कांच्या काळ्जा उडियेचो ताळ कविच्या कानांक
संगीत दिता. हें ताच्या कवितेद्वारिं वाचप्यांक
स्पष्ट जाता. ताचे एदोळ्चे तीन पुस्तक आनी आतां
ह्या पुस्तकांत दर्या वेळेचो फातर घरा शॊकॆजिंत
कविक पळेव्न दोळे वाटारता. घडियाळाची उडी कविच्या
कानांत पुस्पुस्ता! पिसोळ्यांच्या मोगार पड्ताना
कवितेक पाकाटे फुट्तात! पाव्स वेवेग्ळ्या वस्तुं
वय्र पड्ताना वेवेग्ळें संगीत उब्जाता...अशें
थरावळ रुचिक, स्वाधिक, विशॆस प्रतिमा, तुलन,
रूपकां आम्कां भोगुंक मेळ्तात. हो करेज्माचो काळ
जाल्ल्यान हांव खंचो पात्रधारि- कविता आप्णाचे गूण
पार्कुन नियाळ करुंक अव्कास दिता!
सग्ळो बूक वाचुन जाल्लोच,
खरेंच मन्शापणाचो हुस्को, दयाळायेचें चिंतप,
मोवाळायेचें काळिज वाचप्यांचें जांवच्यांत कांयच
दुभाव ना! ह्या पुस्ताकांत हर कवितेच्या आकॆरिक
ʼकविता बरयिल्ली इस्विʼ आस्ल्ल्यान निरूपित
कवितेंचें पाट्थळ अंदाज करुंयेता.
कविन पुस्तकाच्ये सुवेच
"संसार" कविता बरय्ल्या. देवान आरंभार संसार रचुन
ताची जवाब्दारेची चावी “मन्श्यापणा”न भरलल्या
“मन्शाक” मात्र दिल्ली. फाल्यां ताचें लॆक ताणें
दींव्क आसा. हास्यास्पद म्हळ्यार आज तें “मन्शापण”
मन्शालागिं नास्तां प्रकृती आनी मोन्जातिलागिं आसा
म्हळ्ळें! तो रचणार आप्णें रच्लल्या संसाराची
देस्वाट केदिंच आशेल्लो ना. तरी इतलें सोभित परिसर
विकाळ करन तांतल्या अद्भुत जिविंचें सत्त्यानास
करची पद्वी खंय थाव्न आय्लि"- हें जाप नात्ल्लें
सवाल!
काजुले खंय गेले?, बाळा
तिं तुजें कितें लुट्तात? रानांत आव्र आय्लां,
व्यरथ करनाका उज्वाड, पिसोळें सरळ आनी सुट्का, हें
तॊट कोणाचें? कवितेक पाकाटे फुट्ताना, वाड्कुळ्या
फात्राची काणी, तुमी भुंय खातिर झगड्तात, जिविं
पानां झड्ताना, देस्वाटेचे वास्तु शिल्पी,
सिमिस्त्रिंतली जागृण, बरो जांवची सुर्वात, तेणें
तिळ्ताना, माती, तुका ससाय जाय, काय्बेवा रुकाची
काणी, पकी, घायांचेर.., वायाचें व्याकरण, नारलाची
भेटव्णी, तणाक राग ना, ल्हार, तयाराय, पांयां
पंदा, तानेक, फळ दिनातलल्या रुकांक इत्यादी कविता
भितर कवी परिसर प्रॆमी जाला मात्र न्हय, परिसर
मालिन्य करतल्यांक प्रकृती कशी प्रतिक्रिया दिता
तें सम्जाय्ता!
ह्या सग्ळ्या पुस्तकाचेर
पिसोळिं, व्हाळो, पाव्स, वोड्त, मांय, पानां,
वारें, माती, भुंय, आसो, उजो, सुक्णिं, दोरी, रूक,
रान आनिकी शेंभोरां वय्र प्रतिमा उटोन दिस्तात!
ह्या पय्किं चडावत कविता वाच्तच निजाय्की दोळ्यां
खांचिंनी दुकां देंव्तात! परत परिसर आनी जिविंचो
सत्त्यानास! फकत इमाजी दवरन, ताका वीज दिव्यांनी
सुंरगाराव्न मन्शापण्च ना तर तसलें आचरण दॆव
मान्वत? रूक कातरचें तें भिरांकुळ कंपन गर्भांत
आसलल्या पिंप्र्याक कळजे तर कविची चिंत्पा श्याथी
वाचप्यांक्च थरथराय्ता! सर्काराच्या नव्या यॊजनाक
रानांत उदक नातललें उज्वाडाच्या आव्राक रान कशें
बुड्ता तें कवी भॊव नाजूकायेन विवरण दिता.
विपर्यास म्हळ्यार, रानाविशिं सर्कारान गुमान
दिंवचो नाटक फकत नांवा खातिर!?
एका कुट्मा भितर जांव,
दॆशा मधें जांव... गलाटो वा झुज कचें फकत जाग्या
पासत! मन्श्याचो हो स्वारथ पळेल्लें उदक म्हण्ता,
"सग्ळो जागो म्हजोच आस्ल्लो आनी पत्यान म्हजो
जांव्क सक्ता!" कसलें मार्मिक सत हें? हें चिंतप
जर आम्च्या दॆशाच्या मुकेल्यांनी खरयान मतिं
घेत्ल्लें तर सग्ळो संसार शांती समाधानाचें बिडार
जातें न्हय!? दॆव मंदिरांत मोबाय्ल व्हाज्ताना
दॆव्पजेची प्रतिक्रिया कशी आस्ता? हें दॆव मंदिर
संसाराक तुलन केल्लें पळेताना कविची विशॆस जाण्वाय
पार्कुयेता! सिमेस्त्र
मेल्ल्या मन्शाचो मात्र न्हय, जिव्यांचोय जागो
म्हणुन सिमेस्त्रिंतली जाग्रण - कवितेंत भॊव सुंदर
थरान वर्णन केल्लें पळेताना मन धादोस जाता.
"काय्बेवा रुकाची आशा" कविता वाच्ताना परिसर,
संस्कृती आनी चरित्रा तीन विषय कशे एकाच विषया
वय्र गांच आनी संपर्क रच्तात म्हळ्ळ्याक ऎक जिवेंच
निदर्शन. आम्च्ये दिस्पड्त्ये जिणियेंत "आप्णाचें,
आप्णाचें" म्हणुन बडाय उलोव्न हेर वस्तुंक "पर्कि"
म्हणुन बेपावो करताना, माती "तुं म्हाका पर्की
न्हय, म्हज्याच वांट्याचो आनी म्हज्याच कणांचो"-
म्हणुन पुस्पुस्ताना, कविन वास्तविकतेक महत्व
दिल्ली ऎक अप्रूप पर्की कविता आम्कां भेटनास्तां
रावाना! घायांचेर, वारयाचें व्याकरण, नार्लाची
भेटोव्णी, तणाक राग ना, ल्हार आनी हेर जाय्त्यो
कविता आम्कां प्रकृतिच्या मोगार पडुंक उलो दितात.
सामाजिक दिष्टिन
पळेंवच्या कवितें वय्र ऎक नदर दिली तर;
फात्रा खांचिंनी पडुन किलाल्लें पिंप्रें झाड
सुर्याच्या किर्णांक आनी फात्राच्ये कठीण उबेक
कितलें सोशित?- हें सदांनीत पळेव्न आस्चें
फात्राचें काळिज सय्त कडोन गेलां म्हण्ता कवी.
असलिं झाडां आम्च्या समाजांत जाय्तिं आसात. पुण
’फातर काळिज’ मॊव कचे कितले जण मेळ्तित म्हळ्ळें
सवाल सदांच धोस्ता. (खड्पी सुवातेर पड्ललें बिं )
आम्च्या समाजांत फाल्यांची खंत नास्तां, दिस्पड्तो
ग्रास जोड्चो अनाथ लॊक जाय्तो आसा. त्या त्या दिसा
काम करन पॊट भरचे तांच्ये दिस्पटेक कॊविडाचो काळ
अड्कळ जाल्लो. हांचे पय्किं त्या नेण्तुल्या
भुर्ग्याची जाप आय्काताना काळिज कडोन वेता.
सर्कारान कांय थोडें गुमान ह्ये कुशिन दिलें तर
तांचेंय फालें हेरांपरिं जांवचो आशावाद कविन
वाचप्यांक सोड्ला. (पेन्नु बॆका पेन्नु) निराधारी
कुटम कथावस्त घेव्न ,’धुळिंत सप्णेंव्क आनी
जियेंव्क सोडा’- म्हणुन उलो दिताना, खंयच्याय कठॊर
मन्शाचें काळिज कडनास्तां रावाना! तरी, ’हुषार धुव
इज्नेर जांवचें’ सपण वेक्त करतास्ताना मतिक उल्लास
दिता. (प्रगतेच्या सांक्या पंदा) आमी वेचेंगि? -
कविता समाजांतल्या आमाल्यांक ऎक जाग्वणी दिता.
ह्या पुस्ताकांत उंच्ल्या
मट्टाच्यो विंचणार कविता आसात तरी म्हाका
ल्हान्पणाल्यो यादी, कविच्या मांय बाबाच्या
सळावळिच्यो कविता चड पसंद जाल्यो. मांय बाब जिवंत
आस्ताना आस्च्या उग्डासाच्याकी, तिं मेल्या
उप्रांत धोस्चो उग्डास कठीण. आनी त्या यादिंविशिं
कांय बरय्लें तर तें सास्णाक माज्वाना तसलें. एकाच
पाक्या पंदा जियेंवच्या हर एका कुट्मा सांद्याच्यो
प्रतिमा मांय्न शिंव्लल्या उश्या तितल्येच
नाजूकायेन कविच्याच मोगाळ उत्रांनी सांग्चें तर,
“जोगासणेन गुंतुन”, ह्या कवितेची शिंवण
एंब्राय्डरिपरिं सोभ्ता आनी वाच्तां वाच्ताना
काळिज ʼवाह वाहʼ म्हणुन आपापिंच उद्गारता!
कवितेच्ये आक्रॆक आधुनिक हकीगत झळ्काता तरी, मांयच
ऎक उशें! ताच्याकी वतें मॊव कितें आसा ह्या
संसारांत! न्हय्गि? (मांय्न शिंव्ल्लें उशें)
आम्च्या वडिलांनी
’मन्शांक मात्र अत्मो आस्चो, मोन्जातिंक ना’- अशें
शिकय्लां. पुण आतातां पळेताना कविचो मोवाळ बाब
सरोन सभार वर्सां संपल्यांत. तो आज ताच्या
उत्रांनी वाड्ला. आतां ताका बाबाचिं जाण्तिकायेचिं
उत्रां एकॆक सम्जुंक लाग्ल्यांत. ह्ये कवितेंत
ताच्या उत्रांक आनी कवितेक कांय फरक ना. ताणें
कविता तोंडिं (oral) उचाल्यात. आधुनिक बरोव्पी
तिंतेरांत उचारतात.. .तितलोच फरक! तर हांव
चिंत्तां, जल्मा थाव्न्च कवी आंड्र्यू भितर
व्हाळ्च्या रग्तांत्च कविताय व्हाळ्ता. पाकाटे
पापुड्चो राज, तणां पानां पंदा, मय्पाशी हात,
चुंबळ, कथोलिक पंचांग, बाळान दिल्लें इनाम,
मांयचें काम 24x7, नव्या वर्साक तेच सब्ध,
फांत्याचिं पोक्री नात्रां, कोंत आनी सुत, ते
नेण्ते घामा थेंबे, सुर्याक ताप आय्ल्यार,
लांप्यांवाचो आसो फुट्ताना आनी हेर कविता, कवी
मात्र न्हय, वाचप्यांचेय भुर्ग्यापणाले दीस उग्डास
हाड्तात. तितलेंच न्हय, मांय बाबाचेय. असलिं बरपां
खंयच्याय प्रकारांनी दाखल करचें एका बरव्प्याचें
करतव्य . ना तर हांगासर काय्बेवा रुकाची कविता
उग्डासाक हाड्येत. कवी संगिं वाचपिय आपापल्या
ल्हान्पणाल्या पाव्लांनी चलुन आयिल्लो अन्भॊग ह्या
थोड्या कवितेंनी आम्कां भोगुंक मेळ्ता. कविन
बरय्लली कविता आपलिच जाय्जे म्हणुन ना. कविचो
गुंडायेचो अन्भॊग आनी हेरांच्या भोग्णांक आनी
समस्यांक स्पंदन करन त्यो सम्जुन घेंवची सकत
आप्णाव्न आपुण्च पात्र्धारी जाव्न वाचप्यांक
पावोंवची कला कवी आंड्र्यूलागिं यथॆश्ट आसा.
उज्या तोंडालागिं, गाजांतलें शबीना, विमानां
मेज्ल्या उप्रांत, सैरन - ह्यो कविता वाचप्यांची
लॊंव उबी करतात. संसार रच्ल्ल्ये सुर्वेच,
काय्नान सुरु केल्ललें तें झुज आजून अख्या संसारार
ताच्यो संतती मुंदारुन आस्चें आमी दिसांदीस
खब्रांनी देक्तांव!
घडियाळाची काळ्जा उडी, ती
पाटिं गेली, पान आनी उडी, एका आशांतली काणी, दोळे
बांद्चो खेळ, कोणी पळेतात्गी?, फांत्याचिं पोक्री
नात्रां आनी हेर कवितेंनी म्हातापण एके वेक्तिक
एक्सुपण आनी कितली उब्गोण हाड्ता म्हण्च्याक
रुज्वात म्हळ्ळेपरिं प्रतिबिंबित जाल्यांत हिं
कवनां. आवय बापय आप्णाक्च समर्पण करन आपल्या
भुर्ग्यांक आप्णाच्याकी ऊंच मट्टार दवरल्यारी,
भुर्गिं आपापल्या खास संसारांत बुडोन प्राय्वंतांक
नेगार करचें दिसांदीस चडोनच आसा. तांकां मोरा
पर्यांत आपल्या भुर्ग्यां सांगाता रावुंक ʼनाक भर
आशाʼ आसल्यारी भुर्गिं तांची निमाणी आशा परिपूर्ण
करुंक तयार आसानांत. ही खरी गजाल!
“पुराव्यांची गर्ज ना”, “Sorry
Sir”, “संहार”, “हिंसा”, “पाव्स” - असल्ये
कवितेंनी शेत्काराचे, सोजेरांचे आनी स्त्रीयांचे
समस्से, शॊषण आनी तांच्या भावनांक कवी स्पंदन जाला
तें हांगासर स्पष्ट जाता. “पॊलिश केल्लो इटो”,
“स्वताची भुक”- हांगासर स्त्री आनी दाद्ल्यांक
विशॆस जाग्वणी दिल्लेपरिं भोग्ता! दुष्ट आडळित्,
अव्घडां, बॆध भाव्, दॆश प्रॆम आनिकी जाय्त्या
विषयां बोंव्तिं कविन भोंव्डी मारलली दिस्ता.
आंड्र्यूची कविता वाचप्यांच्ये मतिक अयस्कांतापरिं
म्हण्येत. त्यो मतिक आद्ळोन चिड्कातात. थंय थाव्न
शीदा काळ्जाक नाट्वातात आनी मती भितर एका
मोग्र्यापरिं, गुलोबापरिं बोंगो फुलोन फुलोन,
घड्येन घडी स्वाद प्रसारुन परत्यान परत्यान वाचुंक
प्रॆरॆपण दितात.
अरथाभरि̧त सोभित सुंदर कवितेंचो पुंजो सकाळिक
म्हळ्ळेपरिं वाचप्या हातिं दिल्लल्या आशावादी
प्रकाशना (थकानासलो कोंकणी मोगि) क अभिनंदन
पाटय्तां. आनी हें पुस्तक सग्ळ्या संसारार
जियेंवच्या हर पजेक पाव्ल्यार संसार बद्लुंची तांक
ह्ये कवितेंनी आसा म्हण हांव धय्रान सांग्तां.
संसाराच्या हर भाशेंनी, हर लिपिंनी हो बूक पर्गट
जाल्यारी कांय नवाल ना. ह्या पुस्तकाक फावो तो
प्रामाणिक पुरस्कार लाबुं म्हण आशेतां. कवी
आंड्र्यू थाव्न फुड्ल्या वर्सांनी सय्त उंच्लिं,
विंचणार पुस्तकां पर्गट जांव म्हण आपॆक्षितां.
कवी आंड्र्यूच्या एकॆका कवितेंतल्या एकॆका सब्दा
वय्र्, एकॆका वोळी वय्र आनी सग्ळ्या कविते वय्र
सय्त ऎक दीर्घ प्रबंध च बरंव्क. खरयान कांयच बरगाल
ना. पुण इतल्याक हांव रावय्तां. हो बूक वाच्लेल्या
हर वाचप्यांक तें काम तांचेर सोड्तां.
-
सलोमी मियापदव, मोगरनाड (एप्रील, २०२६) |
|
|

सलॊमी मियापदव, मोगरनाड:
पंद्रा-वीस वरसांथाव्न कोंकणिंत कविता, चुटुकां,
कथा, लॆखनां बरय्ता. कोंकणि, कन्नड भासेंत्लें
साहित्य वाच्ता. ’आठवो सुर’ कविताजम्याक कर्नाटक
कोंकणी साहित्य अकाडेमिचो उत्तिम पुस्तक पुरस्कार
जोडपी. सभार कविगॊश्टिंनी कविता सादर केल्यात
तशेंच चलयल्यात. प्रस्तुत अपल्या कुटमासवें
मंग्ळुरांत वस्ती करुन आसा. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
2004 ಥಾವ್ನ್
2011 ಪರ್ಯಾಂತ್ ಕಾರ್ಯಾಳ್ ಆಸ್ಲ್ಲ್ಯಾ
ದಾಯ್ಜ್.ಕೊಮ್ ಚೆರ್
ಪರ್ಗಟ್ಲ್ಲ್ಯಾ ವಿಂಚ್ಣಾರ್ ಸಾಹಿತಾಕ್ ಆಮಿ
ಫುಡಿಲ್ಯಾ ದಿಸಾಂನಿ ಪಯ್ಣಾರಿ ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಕ್
ಲಾಭಯ್ತೆಲ್ಯಾಂವ್. | |
| |
 |
|
ವಿಂಚ್ಣಾರ್ ಕವಿತಾ |
 |
|
विंचणार कविता |
 |
|
Vinchnnar kovita |
 |
| |