ಬಾಬೂ

ಆಸಾ ಬಾಬೂ ಲ್ಹಾನ್ ಆಮ್ಚೊ
ಕರ್ತಾ ತೊ ಧಾವ್ಪಳ್ ಚಡ್ಸೊ
ಭಾಯ್ರ್ ಪಾಸ್ಯೆಕ್ ವರ್ ಮ್ಹಣ್ಟಾ
ವ್ಹರಿನಾ ಜಾಲ್ಯಾರ್ ರಡುನ್ ಬಸ್ತಾ

ಖಾವ್ಪಾಕ್ ಸೊದ್ತಾ ಗೊಡ್ ತೊ
ಕೊಡೂ ತೊಂಡಾನ್ ಘೆನಾ ತೊ
ಮಮ್ಮಾ ಡಾಡಾ ಮ್ಹಣ್ಟಾ ತೊ
ಕೆಸ್ ಸಗ್ಳ್ಯಾಚೆ ಒಡ್ಟಾ ತೊ

ಆರ್ಯನ್, ತಾಚೆಂ ನಾಂವ್ ಆಸಾ
ಬೋಲ್ ತಾಚೊ ಆವಡೀಚೊ ಆಸಾ
ದೆವ್ ಪಾವ್ ಕರ್ತಾ ಹಾತ್ ಜೊಡೂನ್
ಖೆಳ್ಣೀ ಉಡಯ್ತಾ ರೊಕ್ಡೀ ಮೊಡೂನ್

ಯೊ ಮ್ಹಳ್ಯಾರ್ ರೊಕ್ಡೊ ಯೆತಾ
ಸಗಳ್ಯಾಂಕ್ ಪಾಪೀ ಬರೀ ದಿತಾ
ಆಸಾ ಬಾಬೂ ಖುಬ್ ಗುಣಾಚೊ
ಮಾಮ್ಮಾ ತಾಚೊ ಖುಬ್ ಆವಡೀಚೊ

ಮೊಗಾಚಿ ಆವಯ್

ನಾತ್ವಾಕ್ ಸಾಂಬಾಳ್ಟಾ ತಿ ಅಪುರ್ಬಾಯೆನ್,
ಜಮನಾ ತರಿ ಸಾಂಬಾಳ್ಟಾ ಖೂಬ್ ಮಾಯೆನ್|
ಆಸಾ ಆಮ್ಚಿ ಆವಯ್ ಮೊಗಾಚಿ,
ಕರ್ತಾ ತೊಖ್ಣಾಯ್ ಸದಾಂಚ್ ನಾತ್ವಾಚೀ|

ಆಜೀ-ಆಜಿ ಕರ್ತಾ ನಾತೂ,
ಆವಯ್ ಮ್ಹಜಿ ದಿತಾ ಖಾವ್ಪಾಕ್ ಲಾಡೂ|
ಆಪ್ಲ್ಯಾಕ್ ನ್ಹಜೊ ತರಿ ಕರ್ತಾ ತಿ ಕಾಮ್,
ಸಗಳ್ಯಾಂ ಖಾತೀರ್ ಕಾಡ್ಟಾ ತಿ ಘಾಮ್|

ಸಗ್ಳ್ಯಾಂಚೆಂ ರಾಂದ್ತಾ ತಿ ಆವಡಿಚೆಂ,
ಪೌಶ್ಟೀಕ್ ಜೆವಣ್ ಕರ್ತಾ ತಿ ರುಚಿಚೆಂ|
ಹಾತಾಂಕ್ ಆಸಾ ತಿಚ್ಯಾ ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ್ ಗೂಣ್,
ಶಿಕುನ್ ಘೆತಾ ಆಮಿ ತಿಚೆ ಗೂಣ್|

ನಾತ್ವಾಕ್ ಮ್ಹಣ್ತಾ ತಿ "ಬಾಬೂ ಟುಣಟುಣ್"|
ಮಾಗೀರ್ ಬಾಬೂ ಹಾಂಸತಾ ಖೂ-ಖೂ,
ಆಜಿ ಸಾಂಗ್ತಾ "ಬಾಬೂ ಕರ್ ಸೂಸೂ"|
ಆಮ್ಕಾಂ ಪಳೊವ್ನ್ ಧಾಂವ್ತಾ ತೊ ಡುಬೂ ಡುಬೂ,

ನವೀನ್ ಕಪ್ಡೆ ಹಾಡ್ಟಾ ಬಾಬೂಕ್,
ಮ್ಹಣಟಾ "ಆಜೀನ್ ಹಾಡ್ಲಾ ಪಾಪುಟ್"|
ಪಳೊವ್ನ್ ನಾತ್ವಾಚೆಂ ತೆಂ ಗೊಡ್ ಹಾಂಸಣೆಂ,
ಮ್ಹಜಿ ಆವಯ್ ವಿಸರ್ತಾ ಆಪ್ಲೆಂ ದುಖಣೆಂ|

ಆಮ್ಕಾಂ ಸಮ್ಜೂನ್ ಘೆತಾ ತಿ ಖೂಬ್,
ಆಮ್ಚೊ ಹುಸ್ಕೊ ಜಾತಾ ತಿಕಾ ಖೂಬ್|
ಆಸಾ ಹಿ ಮ್ಹಜಿ ಗುಣಾಚಿ ಆವಯ್,
ಲಾಯ್ತಾ ಆಮ್ಕಾಂ ಮಾಯ್-ಮೊಗಾಚಿ ಸವಯ್|

-  ನೇಹಾ ಬಾಂದೇಕರ್ [ಜ್ಯೂನ್, 2026]

कविता

बाबू

आसा बाबू ल्हान आमचो
करता तो धावपळ चडसो
भायर पासयेक वर म्हणटा
व्हरना जाल्यार रडुन बसता

खावपाक सोदता गोड तो
कोडू तोणान घेना तो
ममा डॅडा म्हणटा तो
केस सगळ्याचे ओडटा तो

आर्यन, तेचे नांव आसा
बाॅल ताचो आवडीचो आसा
देव पाव करता हात जोडून
खेळणी उडयता रोकडी मोडून

यो म्हणल्यार रोकडो येता
सगळ्यांक पापी बरी दिता
आसा बाबू खुब गुणाचो
मामा तेचो खुब आवडीचो

मोगाची आवय

​नातवाक सांबाळटा ती अपुरबायेन,
जमना तरी सांबाळटा खूब मायेन।
आसा आमची आवय मोगाची,
करता तोखणाय सदांच नातवाची।

​आजी-आजी करता नातू,
आवय म्हजी दिता खावपाक लाडू।
आपल्याक नजो तरी करता ती काम,
सगळ्यां खातीर काडटा ती घाम।

​सगळ्यांचें रांदता ती आवडीचें,
पौश्टीक जेवण करता ती रुचीचें।
हातांक आसा तिच्या स्वादिष्ट गूण,
शिकुन घेता आमी तिचे गूण।

नातवाक म्हणता ती "बाबू टुणटुण"।
​मागीर बाबू हांसता खू-खू,
आजी सांगता "बाबू कर सूसू"।
आमकां पळोवन धांवता तो डुबू डुबू,

​नवीन कपडे हाडटा बाबूक,
म्हणटा "आजीन हाडला पापुट"।
पळोवन नातवाचें तें गोड हांसणें,
म्हजी आवय विसरता आपलें दुखणें।

​आमकां समजून घेता ती खूब,
आमचो हुसको जाता तिका खूब।
आसा ही म्हजी गुणाची आवय,
लायता आमकां माय-मोगाची सवय।

- नेहा बांदेकर, गोवेकार [ज्यून, २०२६]

नेहा बांदेकर, गोवेकार: शिक्षकी जावन वाव्र कर्न आसची बाय नेहा बांदॆकर साहित्य रचता. बाल-साहित्य तिका आवडचो प्रकार.

ದಾಯ್ಜ್.ಕೊಮ್